Waarom? Daarom!

“In bomen klimmen op zoek naar slakken”, vertelde ik trots aan de toekomstige eerstejaars over mijn onderzoek, “en dat voor studiepunten he?” Een meerjarenproject van vangen, nummeren en terugzetten. Enthousiast gaf ik als voorlichter op de Open Dag geïmproviseerde mini-colleges over het bandenpatroon op de slakkenhuisjes en hoe we hierin het effect van klimaatsverandering terugzien. Alles liep gesmeerd tot iemand vroeg waarom ik voor biologie gekozen heb.
Lang niet altijd betekent biologie-studeren in bomen klimmen. Ik blader door een boek dat ooit een boom was en leer voor mijn tentamen. Als ik écht moet leren, ga ik naar de universiteitsbibliotheek. Een plek zonder afleiding, zonder prikkels en lezen maar. Toch blijft die ene vraag me bezighouden en waarom ik geen spontaan antwoord had.
Wanneer je wel doorbladert maar eigenlijk niet meer leest, is het een goed moment voor de lunchpauze. Buiten begint het “survival of the fittest”-eendjes voeren en als een Leidse Steve Irwin de meeuwen uit mijn hand laten eten. Ik loop weer naar binnen met een hangend hoofd, deels omdat de plicht roept, maar vooral vanwege de fossielen waarmee de vloer in de hal bezaaid is: een fraai Jura-landschap. Eén zo’n kleine pauze heeft al daaroms genoeg om biologie te gaan studeren.
Zoals sommige mensen kunnen huilen van het lachen, viel ik stil door het vele dat ik wilde vertellen: van die eerste keer naar Naturalis, schelpen zoeken op Schier en fossielen hakken op vakantie tot vreemde huisdieren,  een fantastische biologieleraar en fotograferen op de hei… over mijn studentenkamer als een ‘klein Naturalis’ met haaienkaken, degenkrabben en zelf opgezette vogels…  van IJslandse walvissen, bergen beklimmen, kevers verzamelen en oh wacht…
De aankomend studente keek me indringend aan en ik schrok op uit mijn gedachten, ze lachte en snapte het.
Altijd wat te beleven rond de UB
Gepubliceerd in Bionieuws
9 november 2013
© Auke-Florian Hiemstra