Vaccinerend

In een hilarische sketch van cabaretgroep De Vliegende Panters werd het woord ‘fascinerend’ verward met ‘vaccinerend’. Ik geef ze groot gelijk, deze woorden zijn vrijwel verwisselbaar. Vaccinaties zijn immers fascinerend. Toch denkt niet iedereen daar zo over. “Groeiende angst voor vaccinaties in Nederland” kopte recent een artikel van National Geographic. Wat blijkt? De vaccinatiegraad in Nederland is voor het derde jaar achter elkaar gedaald, oftewel, minder kinderen worden gevaccineerd. ‘Er is veel bangmakerij op social media” vertelde Mascha Kamphuis, voorzitter van de Vereniging van Jeugdartsen, al eerder in Nieuwsuur, “het is logisch dat mensen daarop reageren”. Kennelijk zijn feiten en cijfers niet genoeg: ouders twijfelen. “De angsten worden door het internet gevoed”, stelde ook Arnon Grunberg kortgeleden in de Volkskrant, “ze zijn hardnekkig, irrationeel, en hebben nogal wat negatieve neveneffecten”. Daarnaast wordt met elk bericht over vaccinaties een toch al aan de medische wetenschap twijfelende ouder geconfronteerd met suggestieve beelden. Foto’s van kleine kinderen met wel heel grote naalden, op precies het moment dat de naald dat arme kinderlijfje binnendringt en liefst van zo dichtbij mogelijk, recht naar de naald kijkend en het uitschreeuwend van de pijn. Dat helpt natuurlijk niet, dat wil je je kind niet aan doen. “De discussie moet gevoerd worden op basis van cijfers, maar dat niet is waar mensen hun beslissing op nemen” vertelde huisarts Corien Heemstra-Borst op Radio 1.
In 1957 begon het vaccinatieprogramma met vaccins tegen difterie, kinkhoest, tetanus en polio (DKTP) en later kwamen daar infectieziektes bij, zoals onder meer bof, rode hond en mazelen (BMR). “In je beleving raken die ziektes steeds verder weg, terwijl het risico juist heel groot is,” zegt Heemstra-Borst, nadat ze begin dit jaar in het NRC de gruwelijke en soms zelfs dodelijk gevolgen van deze kinderziektes beschreef.
Om het tij te keren stel ik voor dat we stoppen met stereotype foto’s van huilende kinderen. Daarmee maak je namelijk van de oplossing juist het probleem. Ja, ze zijn misschien geschrokken van de prik, maar daar zijn ze de rest van hun leven dankbaar voor. Nee, plaats dan boven al die artikelen over de ‘groeiende angst voor vaccinatie’ foto’s van kinderen met opgezwollen kelen, die door de de difterie bijna stikken. Lichamen verkrampt door de tetanus, die uiteindelijk je hartspier stil legt. Verlamde, verkeerd ontwikkelde of kromgetrokken ledematen van voorgoed verminkte kinderen met polio. Of foto’s van kinderlijfjes bedekt met jeukende paarsrode vlekken die door de mazelen een hersenontsteking kregen en in coma belandden. Wie durft?

Auke-Florian Hiemstra,
Gepubliceerd op 13 december 2017
© copyright “Leidsch Dagblad