Stokoud stukje stokbrood

De dag voor een tentamen is zo’n dag dat je jezelf opsluit in je kamer. Leren, leren, leren. Ik eet dan stokbrood omdat dat gewoon los alleen al heerlijk is: minder smeren, meer leren! Een strakke planning. Ik sla de bladzijde om, de kleine lettertjes lopen door elkaar heen en plots word ik weer wakker. Weg planning. Hoe lang was ik weg? Nog steeds dezelfde bladzijde en ‘t zelfde boek aan hetzelfde bureau. Ik leer weer verder… Zonde van zo’n mooie dag.

Met twee vrienden sprong ik eens op een ochtend in de auto en reden we naar Parijs. We ontbeten met stokbrood onder de Eiffeltoren, beklommen haar eindeloze trappen en keken uit over de stad. We gingen naar de Notre Dame, dronken chocomel in een cafeetje, zagen het kunstmuseum en zeiden non-stop ‘bonjour’. We slenterden door Franse straten, aten een pizza en ’s nachts reden we weer terug. Dat was pas een dag! Vanuit een file zag ik de Eiffeltoren nog flikkeren in de nacht… de lichtjes liepen door elkaar en in Nederland werd ik weer wakker.
Er zijn ook vogels die tijdens langeafstandsvluchten de knop om zetten en vliegend kunnen slapen, zoals de gierzwaluw, die ook in Leiden broedt. Ze scheren met soms wel 200 km/uur door de lucht op zoek naar insecten in de duinen hier dichtbij. Daar zag ik ze tijdens de veldcursus ecologie. Want hoe vervelend die opsluit-dagen ook zijn, zo’n excursie maakt alles goed, helemaal met mooi weer.
Ook de gierzwaluw houdt niet van slecht weer. Slecht weer betekent minder vliegjes en die hebben ze juist hard nodig. Hun jongen krijgen ze opgediend in speekselballetjes met elk 300-500 insecten. De jongen lusten hiervan wel 20 per dag, dus je snapt waarom de ouders zo snel vliegen.
Slecht weer vraagt nóg meer van de arme gierzwaluwouders, die de insecten dan verderop moeten zoeken. Terwijl de jongen in het nest braaf wachtend in een soort winterslaap raken, hun adem- en hartritme drastisch afnemen en ze zowat de omgevingstemperatuur aannemen, vliegen hun ouders soms helemaal naar Frankrijk: voor vliegen.
Dan hadden mijn ouders het heel wat gemakkelijker. Ook ik hou het vandaag simpel. Ik  zou voor een ‘boulangerie’ wel even naar Parijs willen, maar kies toch gewoon voor het stokbrood van de supermarkt om de hoek. Aan het eind van de dag is het flink taai, maar dat past wel bij mijn tentamenstof, helaas.
Zonsopkomst onder de Eiffeltoren
Auke-Florian Hiemstra
Gepubliceerd op 19 juni 2013
© copyright “Leidsch Dagblad”