On the origin of Tosti’s

Zo’n 150 jaar geleden publiceerde Darwin zijn evolutietheorie, ‘On the origin of Species’, die als een tosti-ijzer in een studentenhuis, niet meer weg te denken is uit onze kijk op de wereld. Maar pas recentelijk is na grootschalig onderzoek aangetoond wat we als een eerste ‘vaste regel’ voor evolutionaire processen kunnen zien. Terwijl ik een tosti eet, lees ik het artikel over kreeften nog eens door. Het gaat over hun poten en hoe die verschillen ten opzichte van fossiele soorten. Want in de 550 miljoen jaar aan materiaal dat vergeleken werd, is er veel veranderd. Onderzoekers keken naar de vorm en de functie van de poten, want kreeften gebruiken ze voor veel meer dan lopen alleen. Hun poten bestaan uit meerdere samenwerkende onderdelen die door de tijd gespecialiseerd zijn voor specifieke taken zoals graven en zwemmen. Ook aan bestek is gedacht met aparte poten die schelpen kraken, prooien vasthouden en poten als knipscharen die kleine stukjes van het menu naar de monddelen brengen.
Ik heb tosti’s altijd al lekker gevonden maar toen ik ineens student werd, kon ik al snel niet meer zonder. Aangezien een tosti zo significant lekkerder is dan een boterham met kaas heb ik wel eens geopperd de uitvinding van het tosti-ijzer te vieren (gepatenteerd op 3 maart 1925, zet ‘m alvast in je agenda!). Ik begon met de ‘basic’ tosti. Maar al snel kocht ik een potje kruiden, daar werd de tosti nét iets beter van. Een week later kocht ik een basilicumplantje, had ik tomaten over van de dag ervoor en ik kreeg een pepermolentje. Langzaam werden mijn tosti’s beter en meer en meer culinair verantwoord. Je zou haast niet meer zeggen dat het ‘t eten van een student was. Geïnteresseerd keken huisgenoten toe als ik weer bezig was en wat er nu weer bij kwam: champignonnetjes, tofublokjes, opgebakken macaroni… En altijd vonden ze het weer even spannend als ik de eerste hap nam. Maar hoe complexer, hoe lekkerder! Écht waar! Ook bij kreeften werkte complexiteit positief, eenvoudige soorten stierven uit. Competitie zorgt voor deze evolutie en maakt alles complexer. Alleen waar de evolutiedruk weg viel, bijvoorbeeld in afgelegen grotten, konden soorten weer terugvallen op iets simpelers, wat je helaas ook ziet bij tosti’s: bij uitgeputte keukenkastjes, lege koelkasten en zonder stufi. Maar de wil om te overleven is groot: desnoods zonder kaas en gemaakt tussen de verwarming! De tosti zal nog lang bestaan.
Auke-Florian Hiemstra
Gepubliceerd op 30 jan 2013

© copyright “Leidsch Dagblad”