Nieuws

Een waarheid als een koe

Leuk aan ons Leiden is dat het zo klein is. Een échte stad met gezellige steegjes, mooie grachten en een rijke geschiedenis, een burcht, terrasjes en meeuwen. Maar ook een stad die vanuit een reuzenrad geheel te overzien is en waar je weinig mensen hoeft te kennen om toch een bekende tegen te komen.  Als je dan iemand ontmoet maak je een praatje. Je wandelt samen naar de supermarkt wat uitloopt op samen koken. Tijdens het eten hoor je van een huisfeestje verderop en ‘even kijken’ wordt tot diep in de nacht feesten. Je weet nooit wat er ’s avonds gebeurt. Maar als dan ’s ochtends vroeg de wekker gaat, is mijn enige troostende gedachte dat m’n oom die boer is al uren koeien melkt, en wat ik vroeg opstaan noem voor hem uitslapen heet. Lees verder Een waarheid als een koe

Barstende honger

Het voelt gaaf om een tweedejaars te zijn. Niet dat je alles al weet, maar er is nu een hele lading studenten die minder weet en die in het begin ongetwijfeld met honger boodschappen doet en op tosties overleeft. Maar wat je ook eet en in welk jaar je ook zit één regel blijft gelden: “beter je buik gebarsten dan het eten bedorven”. Dit Friese spreekwoord legt de vinger op de zere plek. Terwijl er bij je ouders thuis altijd ‘gewoon’ eten was, gaat dat op kamers ineens gepaard met tijd, geld en moeite. En zeker richting het eind van de maand: zuinig zijn!

Lees verder Barstende honger

Stokoud stukje stokbrood

De dag voor een tentamen is zo’n dag dat je jezelf opsluit in je kamer. Leren, leren, leren. Ik eet dan stokbrood omdat dat gewoon los alleen al heerlijk is: minder smeren, meer leren! Een strakke planning. Ik sla de bladzijde om, de kleine lettertjes lopen door elkaar heen en plots word ik weer wakker. Weg planning. Hoe lang was ik weg? Nog steeds dezelfde bladzijde en ‘t zelfde boek aan hetzelfde bureau. Ik leer weer verder… Zonde van zo’n mooie dag.

Lees verder Stokoud stukje stokbrood

Ongeremd fietsen

Toen ik ging studeren woonde ik ineens in een stad. Ik kwam uit een klein dorp waar ik geen student was maar krantenbezorger. Al fietsend las ik de krant terwijl ik de rest bezorgde – dat kan in een dorp. Hier in hartje Leiden is alles anders en kan fietsend het smsje ‘ok’ versturen al dodelijk zijn. “Het gaat vooruit, maar het is levensgevaarlijk,” aldus de Vlaamse schrijver Tom Lanoye: “Fietsen in een stad is als eten met een kettingzaag”.

Lees verder Ongeremd fietsen

De dag dat ik een walvis highfivede

Misschien omdat ik de langste van de klas was en van zwemmen hield, precies waarom weet ik niet, maar op een dag – lang geleden – werd de walvis mijn lievelingsdier. Zo groot en imposant, maar tegelijk kwetsbaar en mysterieus: wauw. Afgelopen zomer bij IJsland zag ik walvissen in het wild. De foto hangt naast m’n bed: een groep bultruggen zwemmend naast het schip waarop ik in een “I’m the king of the world” titanic-pose  voorop de boeg, de gelukkigste jongen van de oceaan was. Met zo’n foto is het zelfs voor een avondmens fijn wakker worden.

Lees verder De dag dat ik een walvis highfivede

On the origin of Tosti’s

Zo’n 150 jaar geleden publiceerde Darwin zijn evolutietheorie, ‘On the origin of Species’, die als een tosti-ijzer in een studentenhuis, niet meer weg te denken is uit onze kijk op de wereld. Maar pas recentelijk is na grootschalig onderzoek aangetoond wat we als een eerste ‘vaste regel’ voor evolutionaire processen kunnen zien. Terwijl ik een tosti eet, lees ik het artikel over kreeften nog eens door. Het gaat over hun poten en hoe die verschillen ten opzichte van fossiele soorten. Want in de 550 miljoen jaar aan materiaal dat vergeleken werd, is er veel veranderd. Lees verder On the origin of Tosti’s