Interpretations of Planet Earth (2015-2017)

Blue marble (2017)
NASA’s ‘Blue Marble’ is een van de meest iconische foto’s van onze planeet. Gemaakt op 7 december 1972 door de bemanning van Appollo 17 op een afstand van 45.000 kilometer van onze aarde. Vanuit de ruimte bleek de aarde blauw. Voor een beeld zo blauw, is er geen mooiere techniek dan een blauwdruk; een analoge fototechniek uit 1842.

Apollo 17 was de laatste maanmissie. Sinds dien is niemand meer ver genoeg van de aarde geweest, om deze in z’n geheel te fotograferen.

Hand made cyanotype. 20 min. exposure.
 50 x 70, 500 grams paper

Dot (2015)
Toen de Voyager 1 ruimtesonde op 6 miljard kilometer afstand was, maakte hij een foto van de aarde. Getiteld ‘the pale blue dot’ werd de foto beroemd. Nooit eerder zagen we onszelf van zo ver weg. Onze wereld bleek slechts één pixel. Het beeld fascineerde me, maar ik werd er ook naar van. Ik printte de foto, en sneed voorzichtig die éné pixel los, die staat voor onze wereld. In de originele foto verdween de stip bijna maar met een wetenschappelijke scanning electron microscoop zoomde ik weer in op onze aarde. Met elke klik van de draaiknop van de microscoop kwam de stip weer dichterbij en werd hij groter. Maar wat opdoemde was niet de wereld die ik kende. Door de zilveren coating en de textuur van het papier verscheen er een levenloos, maanachtig landschap. Een lege wereld, een vreemde representatie van onze aarde. Het zien van de aarde vanuit de ruimte veranderde onze kijk op haar. Als we ook veranderen hoe we met haar omgaan, kunnen we voorkomen dat ons enige thuis echt een dode pixel wordt.

Scanning electron microscopic photo. FineArt Inktjet print

Dot. Real size (2015)
Dé pixel die ik knipte uit de beroemde Pale Blue Dot foto heb ik ingelijst.  Onze wereld in één pixel. Gefotografeerd door NASA, gecoat in zilver. Gebruikt om met een scanning electron microscoop het werk ‘Dot (2015)’ te maken. Hiervoor opgeborgen in een klein plastic doosjes met daarop de tekst: “Pas op, dit is de wereld, snel kwijt.”

Paper cut out. Coated in silver.

De serie ‘Interpretations of Planet Earth’ werd op 3-11-2017 gepresenteerd in het Colombus Earth Center tijdens het Overview Symposium 2017. Zie hier.

‘Interpretations of Planet Earth’ – Colombus Earth Center

De serie ‘Interpretations of Planet Earth’ werd op 3-11-2017 gepresenteerd in het Colombus Earth Center tijdens het Overview Symposium 2017. De serie bestaat uit wetenschappelijke SEM beelden, polaroids en cyanotypes gemaakt in de periode 2015-2017.

Bekijk de serie hier.

A story of survival (2016)

Enkele beelden uit de serie ‘A story of survival’ (2016).

De Nautilus is een bijzondere inktvis en wordt ook wel een levend fossiel genoemd. Hij komt al 500 miljoen jaar voor en heeft alles overleefd. Hij kwam al voor toen er nog helemaal geen leven op het land was, hij zag de dino’s komen en gaan en overleefde alle grote uitstervingsgolven. In zijn dikke schelp schuilt de nautilus rond de Filipijnen veilig in de diepzee, of beter gezegd, daar ‘schuilde’ hij. Een paar dagen volgde ik de nautilusvissers Jo en zijn broer Sergio. Veel mensen vinden zo’n nautilusschelp mooi en dus zit er handel in. Waarom wachten tot ze aanspoelen als je er ook op kan vissen? En dus werden er bamboevallen gevuld met kip en 300 meter diep in de diepzee gehangen. Vroeger ving Jo er wel 75 per nacht, nu maar 3, of 2, vaak ook niks meer. De nautilushandel is een familiebedrijf, Jo leerde het van z’n vader en leert het ook weer aan z’n kinderen. Maar of die zich ooit nautilusvisser zullen noemen is de vraag, want bijna overal in de Filipijnen is de nautilus al uitgestorven.

Wanneer er een nieuwe bestelling binnen komt, begint het gesprek met “Leef jij nog steeds?” Ik ontmoette Priscilo, een van de grootste nautilus-exporteurs in de Filipijnen. Hij is 80 jaar, maar werkt nog elke dag. Zorgvuldig inspecteert hij de nieuw binnengekomen lading nautilussen. De VS alleen al importeren jaarlijks 100.000 stuks, ‘big business’ voor Priscilo. Beseft hij wel dat hij niet alleen lege schelpen, maar ook het lot van deze soort in z’n handen heeft? Als inktvis-expert bij Naturalis Biodiversity Center werk ik aan de bescherming van de nautilus en ben ik lid van de Mollusca Specialist Group van het IUCN Species Survival Committee om deze soort op de rode lijst te plaatsen, voor het te laat is.

De fotoserie werd gepresenteerd op het Molluscan Forum in het Natural History Museum in Londen en verscheen op de website van National Geographic Nederland. De fotoserie werd gemaakt tijdens veldwerk voor mijn onderzoek naar nautilussen, dat werd gepresenteerd op het World Congress Malacology in Maleisië.

Een deel van deze serie is undercover gefotografeerd. Toegang tot de achterkamers van de handel is verkregen met behulp van de lokale universiteit en door samen te werken met overheidsinspecteurs.

Molluscan Gallery – Natural History Museum London


Op 24 november 2016, tijdens het Molluscan Forum in het Natural History Museum in Londen, presenteerde ik mijn fotoserie ‘A story of survival’.

Ik werkte al eerder in de Londense collectie aan nautilussen en presenteerde op het Molluscan Forum 2015 de resultaten daarvan, als voorbereiding op het World Congress Malacology in Maleisië. Vanuit Maleisië vloog ik naar de Filipijnen om daar deze reportage te maken van de vangst en de grote handel in deze sterk bedreigde schelp. Op het Molluscan Forum van 2016 presenteerde ik met acht grote afdrukken de serie ‘A story of survival’. Verschillende foto’s uit deze serie kwamen in de media en verschenen op bijv. National Geographic. Klik voor de beelden in groter formaat hier. 

De reis naar en het verblijf in Londen werden mede mogelijk gemaakt door het STIBEMAN fond van de Nederlandse Malacologische Vereniging.