Dat wat we nog niet wisten – Kunst & wetenschap

Woensdag 18 april sprak ik in Rotterdam over de combinatie van kunst en wetenschap. ‘DAT WAT WE NOG NIET WISTEN‘ is een onregelmatig terugkerende avond waar iemand vertelt over een fascinatie: het verhaal dat we nog niet wisten omdat het nooit wordt verteld. Het werd een mooie avond.

Auke-Florian twijfelde lang tussen een studie biologie of de kunstacademie. In een tijd van klimaatverandering, het uitsterven van soorten en het plastic probleem concludeerde hij dat de wetenschap hem nodig had. Maar meer en meer beseft hij nu dat kennis alleen niet genoeg is. Cijfers raken ons namelijk niet zoals kunst dat wel kan.

Het fascineert Auke-Florian hoe krachtig kunst kan communiceren. Door deze (voor hem nieuwe) taal in te zetten hoopt hij een brug te slaan tussen de kunstwereld en de wetenschap.

Nieuw werk: Particle (2018) @Marktsteeg 10

 

Duik vijftien uur lang in een onbekende wereld en verdwaal door de oude fabriekspanden van de Marktsteeg.

Op 24 maart tijdens het ‘Get Lost Festival’ presenteerde ik in de Marksteeg 10 het eerste werk uit een nieuwe serie genaamd ‘Particle’. In deze serie portreteer ik stukjes oceaanplastic, om de plasticsoep een gezicht te geven. Oceaanplastic is herkenbaar door de afgesleten hoeken, na jaren, mogelijk decennia op zee gedreven te hebben. Dit fragment is op 11 april 2017 verzameld aan de noordkust van Curaçao.

Particle (2018) Inkjet print op Fujicolor Crystal Archive Velvet papier. 50×70

Lees verder Nieuw werk: Particle (2018) @Marktsteeg 10

The plastic series (2011-2018)

 

Noorse Stormvogel (2011)
De Noorse Stormvogel eet alles wat aan het wateroppervlakte drijft. Daarmee zijn deze vogels dé graatmeter geworden van hoe het gaat met de Noordzee. Conclusie? Niet goed. Alle dood gevonden stormvogels hebben tegenwoordig plastic in hun buik. Door plastic te verwarren met voedsel, raakt de maag van de stormvogel vol en denkt deze geen honger te hebben. Meer en meer zwakt het beest af, tot hij uiteindelijk met een volle buik sterft van de honger.

Zelf opgezet.

Maaginhoud (2016)
De maaginhoud van een net uitgevlogen stormvogel uit de Faeröer Eilanden. Opgedeeld in natuurlijk voedsel en plastic. In de maag werden de snavels van vier inktvisjes aangetroffen. Daartegenover stonden 30 stukken plastic, waaronder drie industriële plastic korrels, één flink stuk kunststof touw en 26 fragmenten. De albatros heeft als maaginhoud vaak hele tandenborstels en aanstekers.

Tijdens het open snijden van de stormvogelmaag werd ik als ‘Dieren Expert’ gefilmd door het KRO-NCRV tv-programma ‘Willem Wever’. Het item ‘Waarom is plastic zo slecht voor vogels?’ werd uitgezonden op 11 april 2016. Deze vogel was verzameld op 28 augustus 2013 en werd onderzocht in IMARES op 25 maart 2016 onder leiding van J.A. van Franeker.

Plastic soep (2017)
Oceaanplastic verzameld op 11 april 2017 aan de noordkust van Curaçao: 12°15’07.5”N 69°02’08.6”W. Drijvend op de golven kan je deze stukjes plastic zo met je handen uit het water scheppen. Een plek in de oceaan waar die kleine stukjes plastic zich ophopen wordt ‘plasticsoep’ genoemd. Curaçao ligt dicht bij één van die vijf gebieden, de zogenaamde North Atlantic garbage patch. Het plastic valt uit elkaar in steeds kleine stukjes die we micro- en nanoplastics noemen, deze komen terecht in de voedselketen en belanden uiteindelijk weer bij ons op het bord.

Oceaan plastic (2017)
Blauwdruk van 412 stukken oceaanplastic. Verzameld op 11 april 2017 aan de noordkust van Curaçao. Het oceaanplastic wat daar aanspoelt kan al jarenlang, mogelijk decennia, op zee gedreven hebben en kenmerkt zich door de ronde randen, afgerond door slijtage van de zee. Door de blauwdruk fototechniek vallen de felle kleuren van het plastic weg en kijk je puur naar de vorm, verder verwijst het blauw weer terug naar het water waar het plastic op dreef. Als we zo doorgaan zal er in 2050 meer plastic dan vis in de oceaan zitten.

Cyanotype. 20 min. belichting.
 50 x 70, 500 grams papier

Portfolio EXPO – ROEM

“De portfoliodag was zo een groot succes, achteraf jammer dat dit een besloten evenement was. Daarom hebben we een maand lang een expositie bij Old School genaamd CLASS ROEM. Hier wordt het portfoliowerk van onze ROEMies geëxposeerd om iedereen kennis te laten maken met deze jonge Leidse makers.”

De ROEM portfolio expo was te zien in OldSchool Leiden van 14 tot 31 december 2017. Van mij gingen er zowel beelden uit de ‘Story of survival’ serie als van de ‘Interpretations of Planet Earth’ serie. Een losse blauwdruk van een octopus en een octopus op sterk water.

 

Introductie ROEM


Op 23 november 2017 werd ik toegelaten bij het kunstenaarscollectief ROEM: een groep van 17 jonge Leidse makers. De onderstaande introductie publiceerde ROEM op 19 december op haar facebook pagina.

‘Ik heb lang getwijfeld of ik de kunstacademie wilde doen of biologie zou gaan studeren. In een tijd van klimaatverandering, het uitsterven van soorten en het plasticprobleem concludeerde ik dat de wetenschap me nodig had. Meer en meer besef ik nu dat kennis alleen niet genoeg is. Cijfers raken ons namelijk niet zoals kunst dat wel kan. Kunst brengt emotie. Met mijn werk hoop ik een brug te slaan tussen deze twee werelden. Lees verder Introductie ROEM

Interpretations of Planet Earth (2015-2017)

Blue marble (2017)
NASA’s ‘Blue Marble’ is een van de meest iconische foto’s van onze planeet. Gemaakt op 7 december 1972 door de bemanning van Appollo 17 op een afstand van 45.000 kilometer van onze aarde. Vanuit de ruimte bleek de aarde blauw. Voor een beeld zo blauw, is er geen mooiere techniek dan een blauwdruk; een analoge fototechniek uit 1842.

Apollo 17 was de laatste maanmissie. Sinds dien is niemand meer ver genoeg van de aarde geweest, om deze in z’n geheel te fotograferen.

Hand made cyanotype. 20 min. exposure.
 50 x 70, 500 grams paper

Dot (2015)
Toen de Voyager 1 ruimtesonde op 6 miljard kilometer afstand was, maakte hij een foto van de aarde. Getiteld ‘the pale blue dot’ werd de foto beroemd. Nooit eerder zagen we onszelf van zo ver weg. Onze wereld bleek slechts één pixel. Het beeld fascineerde me, maar ik werd er ook naar van. Ik printte de foto, en sneed voorzichtig die éné pixel los, die staat voor onze wereld. In de originele foto verdween de stip bijna maar met een wetenschappelijke scanning electron microscoop zoomde ik weer in op onze aarde. Met elke klik van de draaiknop van de microscoop kwam de stip weer dichterbij en werd hij groter. Maar wat opdoemde was niet de wereld die ik kende. Door de zilveren coating en de textuur van het papier verscheen er een levenloos, maanachtig landschap. Een lege wereld, een vreemde representatie van onze aarde. Het zien van de aarde vanuit de ruimte veranderde onze kijk op haar. Als we ook veranderen hoe we met haar omgaan, kunnen we voorkomen dat ons enige thuis echt een dode pixel wordt.

Scanning electron microscopic photo. FineArt Inktjet print

Dot. Real size (2015)
Dé pixel die ik knipte uit de beroemde Pale Blue Dot foto heb ik ingelijst.  Onze wereld in één pixel. Gefotografeerd door NASA, gecoat in zilver. Gebruikt om met een scanning electron microscoop het werk ‘Dot (2015)’ te maken. Hiervoor opgeborgen in een klein plastic doosjes met daarop de tekst: “Pas op, dit is de wereld, snel kwijt.”

Paper cut out. Coated in silver.

De serie ‘Interpretations of Planet Earth’ werd op 3-11-2017 gepresenteerd in het Colombus Earth Center tijdens het Overview Symposium 2017. Zie hier.

‘Interpretations of Planet Earth’ – Colombus Earth Center

De serie ‘Interpretations of Planet Earth’ werd op 3-11-2017 gepresenteerd in het Colombus Earth Center tijdens het Overview Symposium 2017. De serie bestaat uit wetenschappelijke SEM beelden, polaroids en cyanotypes gemaakt in de periode 2015-2017.

Bekijk de serie hier.