Ik zag twee beren broodjes smeren

Veel mensen zeggen dat hun studententijd de mooiste tijd van hun leven was. Ik weet natuurlijk niet wat er nog komt, maar als ik veel te vroeg ’s ochtends – half brak, half wakker –  boterhammen met hagelslag smeer, denk ik daar toch anders over. Even borrelen werd een flink feestje, maar later naar bed betekent niet later opstaan: en dat voel je.
Hagelslag bij het ontbijt is traditie: het smeren en strooien is routine geworden. Brood, boter en hageltjes zijn zo gevonden maar tussen alle bestek is het toch altijd even zoeken naar een mes. Op zo’n ochtend echter waarbij het opstaan me al zwaar valt, is er voor zoeken geen tijd. Je grabbelt en smeren maar. En al is het niet ideaal: ik ben best een beetje trots dat ik inmiddels vrij getalenteerd óók op de automatische piloot smeer met lepel of vork.
Gelukkig ben ik niet de enige. Sterker nog: er is een diersoort die zich al tijden redt met eenzelfde kwestie: de pandabeer. Geen hagelslag maar bamboe en het probleem zit hem in de duim waarmee hij dit pakt. Die duim is een zielig stompje, dat eigenlijk een vergroeid polsbeentje is en ‘valse duim’ wordt genoemd. Deze situatie is verre van ideaal, maar aangezien zijn échte duim vergroeid is met zijn handpalm is dit zijn enige alternatief. De panda redt zich ermee,  zoals ik m’n brood smeer met  lepel en vork.
Vaak hoor je in natuurdocumentaires – als het over evolutie gaat – hoe goed een soort wel niet is aangepast aan z’n leefomgeving. Maar evolutie vraagt slechts dát het werkt! Het hoeft niet op de best mogelijke manier. Gewoon is al goed genoeg. Zoals een 5,5 op je tentamen: het kan beter, maar het is goed genoeg. Niet voor niets dé studententien.
Ook hier op de Middelstegracht is niet alles perfect. Als je bij de afstandsbediening op 1 drukt, krijg je Nederland 2. ’s Avonds laat stopt de verwarming ermee en gaat hier de oven aan, en met de dunne wandjes leer je je huisgenoten weer op een nieuwe manier kennen.  Maar ach: al die imperfectie heeft ook zo z’n charme. Dat beetje overleven maakt studeren zo’n mooie tijd. En hoewel ook zij geen vitamine C kan aanmaken en ook haar oog een blinde vlek heeft…  – mocht ik verlangen naar ideaal, hunkeren naar perfectie, dan hangt er in de gang een poster van Doutzen Kroes.

Auke-Florian Hiemstra
Gepubliceerd op 27 feb 2013
© copyright “Leidsch Dagblad”