Drinkt het door?

Alcohol is slecht voor je. Je weet het. Maar nu even niet. Zwetend sta je te hossen in een club en alles draait voor je ogen. Wil je nog een biertje? ‘Jaaaa!’ hoor je jezelf brullen. Je weet dat het een slecht idee is, maar beseffen doe je het niet. Het enige dat jij beseft is dat je bier nu al weer op is en dat je nodig moet pissen. Hoeveel je al op hebt? Ach dat zijn maar cijfers en die doen ons niet zo veel.
Neem het IPCC, het grote Intergovernmental Panel on Climate Change dat dikke rapporten uitbrengt vol cijfers en grafieken over de staat van ons klimaat. Tuurlijk is dat belangrijk, maar een gemiddelde student geeft evenveel om z’n lever als om dat rapport. Dringt de ernst wel door?
Met alcohol gebeurt dit pas de ochtend erna. Totaal uitgedroogd word je wakker met een bonkende kater. “Ik ga nooit meer drinken!” is dan ook iets dat mensen alleen ‘s ochtends zeggen. ‘s Ochtends is daar het gevoel en het besef van de aanslag op je lichaam.
Afgelopen weekend was Frans Lanting te gast bij het NTR programma ‘Collegetour’. Hij is bekend natuurfotograaf, maar bovenal ‘mijn held’. Als kind leende ik zijn boek ‘Oog in oog’ zó vaak, dat ze bij de bieb trots vertelden nog nooit een boek zo vaak verlengd te hebben. “Is het een doel om bij te dragen aan natuurbescherming?” was één van de vragen in het programma. “Natuurlijk hoop ik dat mijn foto’s bijdragen aan verandering”, antwoordde Lanting, “Ik ben daarin effectiever met mijn camera dan met het schrijven van rapporten. Dat is ook de reden dat ik ben veranderd van wetenschapper naar fotograaf.”
Met onderzoek alleen gaan we het niet redden. Kunstenaars en fotografen zoals Lanting geven ons iets wat cijfers niet kunnen; oog voor de kwetsbaarheid van de natuur. Er staat veel op het spel. Zo was een paar jaar geleden in het Gemeente Museum in Den Haag een indrukwekkende tentoonstelling vol klimaat-kunst. De titel ervan was veelzeggend: ‘Hoe kunst de wereld redt’. Zoals jij kermend van de kater plots beseft hoeveel er gedronken is, kunnen deze creatieven iets wat we al lang weten zó brengen dat het ons écht raakt: de gevolgen van klimaatsverandering en de urgentie van handelen. Door dat gevoel en besef blijft de boodschap hangen, en ga je er misschien nog eens wat mee doen. Drinkt het door?

Auke-Florian Hiemstra,
Gepubliceerd op 15 november 2017
© copyright “Leidsch Dagblad