De beste onderzoekers staan aan wal?

Het was weer raak. Er spoelde een dwergvinvis aan. En met elke walvis die aanspoelt rijst de vraag: zijn onze onderzoekers lui? Van frustratie kruipen die walvissen zelfs het land nog op om onderzocht te worden. Dan liggen ze in de weg of dan vinden mensen het zielig en dan moeten onze wetenschappers ze opruimen. Zoals ook nu. Even een persmomentje en wachten tot de volgende aanspoelt. Lekker makkelijk.

Er zijn ook landen die wél snappen hoe je onderzoek doet. Daarvoor moet je soms wat beesten vangen maar daar zijn gelukkig hele effectieve manieren voor. Als je harpoeneren te ver vindt gaan dan had je in een dolfinarium moeten gaan werken. Om de walvis goed te kunnen beschermen moeten we meer van ze weten; en dan vraagt het onderzoek af en toe om offers. De wetenschap moet je niet tegen houden, net zoals je als politie geen ambulances met spoed controleert.  Kom nou.
Wel 45 keer maakten specifieke Nederlandse ambulances recentelijk de oversteek naar Groot Brittannië. Een ambulancebroeder aan het stuur en een patiënt achterin. Die hou je niet op. Snel naar een ziekenhuis! Maar naar ziekenhuizen reden ze niet. Want toen een patiënt met krukken bij een hotel werd afgezet, maar later vrolijk huppelend naar buiten kwam, werd het toch wel heel verdacht. Een criminele bende bleek tien oude ambulances te bezitten, huurde patiënten in om geloofwaardig over te komen en smokkelde onder deze dekmantel een slordige 2 miljard aan drugs.
En zoals het bij deze ambulances niet om het redden van levens ging, gaat het bij de walvisjacht helaas niet om het onderzoek. Na een jaar niet uitgevaren te zijn, begint Japan nu toch weer met de jacht, zij het met een target van iets minder dieren. De norm was voor lange tijd zo’n duizend dieren per jaar. In de laatste tien jaar volgden hier maar twee publicaties uit – en dat zullen wel recepten zijn. Want onder het mom van “wetenschap” worden door Japan walvissen geharpoeneerd voor consumptie.
De Naturalis wetenschappers zijn alles behalve lui, maar juist oprecht geïnteresseerd en begaan met de walvis. Elke stranding heeft zijn eigen verhaal, en bij elk individu leren we meer over deze magische dieren. Japanners schieten op walvissen, maar daar schiet de wetenschap niks mee op.
Een aan land gekropen walvis plus zo’n luie onderzoeker!

Auke-Florian Hiemstra
Gepubliceerd op 16 december 2015
© copyright “Leidsch Dagblad”