Bij deze ben je uitgenodigd

Binnenkort geven we een huisfeest. Waar en wanneer zeg ik niet, want straks komen jullie écht. Veel kan ik er sowieso nog niet over zeggen, behalve één ding dan – de ongeschreven, maar universele regel die op elk huisfeest geldt: als je overgeeft, moet je dat zelf opruimen. En zodra we inschatten dat je daar niet meer toe in staat bent, dan zetten we je buiten en kijken lacherig toe hoe je slingerend het eind van de straat probeert te halen. Deden we dit niet, – ja gatver – dan was het al snel geen feestje meer, had ik niet zo geheimzinnig over tijd en adres hoeven doen en zou verder iedereen kaarsrecht de straat uit fietsen.

Om het voor iedereen leuk te houden, zijn er bepaalde regels nodig. Wat dat betreft doet een huisvergadering weinig onder voor de Tweede Kamer. Alhoewel… hebben we na avonden lang fel discussiëren eindelijk een thema, is de ochtend na het feest iedereen brak en alles vergeten. Politiek is langetermijnvisie. Verder denken dan je kater – zou je zeggen. Helaas niet altijd.
Neem de olieboringen op de Noordpool. Vorig weekend kwam de tweede tanker aan in Rotterdam, vol met Noordpoololie. Juist op de plek waar de gevolgen van klimaatsverandering zó tastbaar zijn, boren de grote veroorzakers, bedrijven als Shell en Gazprom, naar de laatste druppels olie. Een bijna ijsvrije Noordpool niet als waarschuwing zien, maar als kans om nóg meer olie te boren: pure kortetermijnwinst, want er zijn nogal wat risico’s. Als er olie lekt is dat tussen het ijs onmogelijk op te ruimen, de techniek hiervoor ontbreekt simpelweg. En ook al was deze er wel, dan nog zou het dagen tot weken duren voor er hulp arriveert. In het Arctische klimaat  breekt olie ook nog eens tergend langzaam af: van de ‘Exxon Valdez-ramp’ in 1989 spoelt nog steeds olie aan op Alaska.

Los van het effect op de unieke en kwetsbare natuur zou een student dus al beter moeten weten. Wanneer je overgeeft en het zelf niet meer kunt opruimen – dan had je daar al weg moeten zijn. Waar de student van nature drinkt om zijn geldzorgen te vergeten, lijkt Shell, dronken van het geld, de natuur te vergeten. Als het journaal mijn huisfeest was, fietste Shell slingerend de Noordpool uit. Lacherig zou ik toekijken. Kom je ook?

 

Auke-Florian Hiemstra
Gepubliceerd op 15 oktober 2014
© copyright “Leidsch Dagblad”